Poznajmy pomniki od strony teoretycznej
Z całą pewnością każdy z nas miał okazję widzieć w życiu przynajmniej jeden pomnik. Czy to będąc w jednym z naszych polskich miast, jak na przykład stolica albo dawna stolica Polski, czy może będąc za granicą. Wszędzie ujrzeć można tego typu dzieła. Chętnie robimy sobie przy nich zdjęcia, uwieczniając swoją osobę przy tego typu budowli. Nie mamy za to pojęcia, czym właściwie jest pomnik i kiedy zaczęły powstawać pierwsze pomniki. Czas na kilka małych ciekawostek. Warto wiedzieć, że pierwsze typy pomników zaczęły powstawać już w czasach starożytnych. Przeglądając podręczniki do historii, da się zauważyć, że najbardziej popularnym motywem, które obrazowały pomniki, były konie i kolumny. Jeśli mówimy o antyku, na myśl powinno nam przywoływać to pomniki wysławiające wielkie osobowości- władców, papieży, wodzów- najczęściej przedstawionych w pozycji siedzącej. W końcu taka była i taka jest nadal pomników- ma upamiętnić życie i twórczość danej osoby, bądź też pewne zdarzenie historyczne. Pomnik najczęściej jest to grupa rzeźb na cokole, ale może myć to także na przykład naturalny głaz, a nawet zwykły budynek lub kopiec. Niestety, większość z nas myli pomnik z nagrobkami lub rzeźbami plenerowymi, co jest niewłaściwe. Ale dzieje się tak ponieważ w języki polskim pojęcie „pomnik” ma bardzo szerokie znaczenie. Ale wróćmy do historii. Kiedy nadeszły czasy modernizmu, zerwano zdecydowanie z tradycyjną formą budowania pomników (mamy to na myśli szczególnie redukcję cokołu). Na pomnikach zaczęto wtedy zauważyć wpływ futuryzmu, kubizmu czy też konstruktywizmu. A teraz praktycznie : jak mają się dzisiejsze pomniki? Zdawać by się mogło, że mają się świetnie, ale uważamy w ten sposób tylko dlatego, że władze miast bardzo dbają o to, by te wspaniałe relikty przeszłości nie zostały zdewastowane. Na przykład, krakowskie pomniki są stale oczyszczane z gołębich „pozostałości”, które w tym mieście są niestety prawdziwym utrapieniem. Następuje renowacja tych obiektów, by wciąż mogły cieszyć wzrok.